Showing posts with label Randeep Hooda. Show all posts
Showing posts with label Randeep Hooda. Show all posts

Tuesday, 24 May 2016

Sarbjit


ผู้ชายชาวอินเดียคนนึง เขาเป็นหนุ่มชาวบ้าน เป็นชาวนา

Sarabjit and Dalbir
 เป็นน้องชายที่ทะเล้นน่ารักของพี่สาวคนเดียวของเขา

Sarabjit and Sukh
เป็นพ่อของลูกสาวที่น่ารักสองคน และเป็นผัวของหญิงสาวที่เขารักและเธอก็รักเขา

Sarabjit and wife
ยามเสร็จจากงานก็มีสวีทกับเมียบ้างเป็นธรรมดา

Sarabjit-life
 หรือว่างๆก็ชอบเล่นมวยปล้ำ

แต่แล้ววันหนึ่งเขากลับถูกจองจำในคุกที่ปากีสถานเป็นเวลาร่วม 20 ปีในข้อหาเป็นสายลับจากอินเดียและก่อการร้าย ทั้งๆที่เขาไม่รู้อิโหน่อิเหน่ด้วยเลย และศาลปากีสถานมีบทลงโทษคือตัดสินประหารชีวิต ... นี่คือเรื่องจริงของผู้ชายชาวอินเดียที่ชื่อว่า Sarabjit

Sarbjit
                                                                                                        Source

หนังบอลลีวู้ดเรื่อง Sarbjit นี้สร้างมาจากเรื่องจริงของชายชาวอินเดียจากแคว้นปัญจาบที่ชื่อ Sarabjit Singh Atwal รับบทโดย Randeep Hooda เราจะเห็นได้ว่าเขาเป็นแค่ผู้ชายบ้านๆคนนึงที่ทำนาหาเลี้ยงชีพ อาศัยอยู่กับพี่สาว (ที่เลิกกับผัว) ชื่อ Dalbir Kaur รับบทโดย Aishwarya Rai Bachchan อยู่กับเมียที่รับบทโดย Richa Chadda และลูกสาวสองคน รวมทั้งพ่อวัยชรา ชีวิตของเขาดูจะเรียบง่ายดีตามประสา เขาเป็นที่รักของพี่สาวที่เลี้ยงเขามากับมือ เป็นน้องที่ทะเล้นน่ารัก เป็นผัวที่สวีทกับเมีย และเป็นพ่อของลูกสาววัยกำลังน่ารักถึง 2 คน แต่แล้ววันนึงที่เขาออกไปเมากับเพื่อน เมาแประจนเผลอเดินข้ามเขตแดนเข้าไปยังเขตของปากีสถาน เชื่อมั้ยว่าเดินไปเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้นเขาก็โดนจับ จากนั้นก็โดนยัดข้อหาว่าเป็นสายลับจากอินเดียที่มีส่วนร่วมในการวางระเบิด แล้วก็มีคนปากีสถานตายหลายคน เขาบอกว่าตัวเองเป็นแค่ชาวนาธรรมดาก็ไม่มีใครฟัง เอาแต่คาดคั้นให้เป็นคนร้ายให้ได้ เขาติดคุกแบบแทบไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน พี่สาวคนเดียวของเขาที่รักเขาสุดหัวใจต้องออกมาสู้กับทุกทาง สู้ทุกๆอย่างเพื่อเรียกร้องอิสรภาพของน้องชาย จากเดือนเป็นปี ผ่านปีเป็นหลายๆปี จนกว่าจะได้พบกัน (ได้เยี่ยมในคุก) พร้อมรอยน้ำตา



อวยกันตรงๆเลยละคุณ พอดีเป็นคนตรงๆไม่อ้อมค้อม คือหนังนี้ดีมากจริงๆ ตั้งแต่เปิดฉากมาก็เหมือนดูดคนดูอย่างเราให้เข้าไปอยู่ในหนังได้เลย การสร้างหนังจากประวัติคนจริงๆหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงนี่ไม่ง่ายนะแต่หนังทำให้เรารู้สึกเรียลมาก ไม่เหมือนดูการแสดงสักนิด เรารู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปในหนังและไปร่วมรับรู้ความเจ็บปวดร้าวรานของครอบครัว Sarabjit ได้เป็นอย่างดี เหมือนพวกเขาได้แชร์ความร้าวรานอันนั้นมาให้เราร่วมแบกมันเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปด้วยกันจนหนังจบ ความเศร้าและความร้านรานต่างๆมันค่อยก่อตัวขึ้นตามระยะเวลาของหนัง เหมือนผู้กำกับและทีมนักแสดงค่อยๆเอาลูกตุ้มมาถ่วงเข้าบนบ่าเราทีละนิดๆ ค่อยๆเพิ่มไปเรื่อยจนพีคขั้นสุด เริ่มเศร้าครั้งแรกก็ตอนที่ Sarabjit เดินหลงเข้าไปในเขตปากีสถาน คือเดินเข้าไปไม่กี่ก้าวอะ โดนจับแล้ว ลำพังว่าโดนจับไม่เท่าไหร่ แต่วิธีการคือพวกทหารนั่นวิ่งกรูลงมาจากรถแล้วทุบตี เอาผ้าห่อตัวอีก แล้วอุ้มขึ้นรถหายไปเลย ซีนนี้บีบคั้นอารมณ์เราได้จริงๆ ทั้งเศร้าทั้งโมโหระคนกัน เฮ้ย ไอ่หอย คือมึงก็เห็นว่าไอ่นี่มันเมา คนเมาอ้ะ มึงยังจะไปอะไรกับเค้าอีกวะ คนเมามันก็เดินเปะปะแบบนี้แทบทั้งนั้นปะวะ ข้ามเขตมากี่ก้าวกันเชียว มึงบ้าบอปัญญานิ่มจนไม่รู้จักแยกแยะ สุดท้ายแม่งทำชีวิตคนๆนึงตายทั้งเป็น สลัดเอ๊ย เราดูแล้วแบบโมโหยังงี้จริงๆ แล้วตอนที่โดนจับขังไว้ในกล่องไม้อีก มีการเอาหนูเป็นๆมาเทใส่ มีการซ้อมจนเลือดซิบทั่วร่าง แล้วก็ลากมาใส่กล่องตามเดิม ปิดฝาและเทน้ำลงไปถึงระดับไหล่ ข้าวปลาอาหารไม่ได้กิน น้ำดื่มไม่มีให้ ถ้าจะขี้จะเยี่ยวนี่ทำตรงไหนไม่อยากนึก โอ๊ยยย คือเป็นเรานี่แม่งกัดลิ้นตายห่าไปตั้งกะตอนนั้นแล้วคุณ ชีวิตแม่งหมดหวังหมดอาลัยตายอยากไปแล้วอะ จะไม่ทนไม่รอได้หลายปีแบบนี้หรอก ตายๆหนีโลกอันทรมานไปให้มันจบ เมียจะมีผัวใหม่ลูกจะอะไรยังไงคงไม่คิดแล้ว สูญสิ้นอิสระขนาดนี้ตายซะดีกว่าอยู่ ความรู้สึกที่ว่านี้มันพรั่งพรูออกมาตลอดขณะที่ดูหนังเลย หนังทำให้เรามีอารมณ์ร่วมได้ขนาดนี้ขอคารวะจากใจหนึ่งจอก

Sarbjit-Aishwarya-giving-speech
                                                                                                                         Source

จอกที่สองขอคารวะให้กับนักแสดงนำสองคนพี่น้อง (เฉพาะในเรื่องนะ) ได้แก่ Aishwarya Rai Bachchan และ Randeep Hooda ทั้งสองคนเล่นดีมากๆเลย มากจนพูดได้ว่าเป็นงาน masterpiece ของทั้งคู่ไปแล้วหนังเรื่องนี้ ขออวยแอชก่อนนะ ดีงามสามโลกอะ เราอาจจะเคยดูเธอเล่นบทหญิงแกร่งมาบ้างแต่กับเรื่องนี้มันเข้มข้นกว่ามาก ทั้งแกร่งและร้าวรานแตกสลายในคนเดียวกัน 
 
Aishwarya acting
                                                                                                                         Source

สภาพตอนที่เธอปะทะกับพวกตาลีบันนี่ทำเราติดตาไม่ลืม แววตาของเธอแดงก่ำด้วยความโกรธ ปากสั่น ตัวสั่น กล้ามเนื้อใบหน้ากระตุกด้วยความโมโห พร้อมกับร้องท้าทายว่ามาฆ่าฉันสิ ถ้าแน่จริงก็ยิงเดี๋ยวนี้เลย ผู้หญิงตัวคนเดียนี่แหละ เราขอคารวะทั้งแอชและทั้งคุณ Dalbir ตัวจริงเลย เธอเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญมากจริงๆ ตัวเล็กแต่ใจใหญ่มาก กล้าท้าชนและทุ่มเททุกอย่างเพียงเพราะความรักในตัวน้องชาย แอชเล่นได้ถึงสุดๆ อย่างชนิดที่ว่าถ้าไม่ใช่เธอก็คงไม่มีดาราสาวฝั่งบอลลีวู้ดคนไหนเหมาะสมกับบทนี้อีกแล้วละ

Randeep as Sarabjit
                                                                                                                                                  Source

จะอวย Randeep คงต้องแยกมาอีกย่อหน้าเพราะงานนี้อวยแบบจัดเต็มไส้ปลิ้นแน่นอน โดยส่วนตัวเรารู้สึกว่าเขาเป็นดาราชายฝั่งบอลลีวู้ดที่ถูกประเมินต่ำไปหน่อย ได้เล่นหนังที่ไม่ได้ดังมากอะไร บทก็ออกแนวตัวร้ายตัวโกงหรือถ้าเป็นพระเอกก็ออกแนวเซ็กซี่ขยี้สาวหลายๆเรื่อง พูดง่ายๆเหมือนเป็นพระเอกแถวสองมาโดยตลอดน่ะ น่าน้อยใจ ทั้งๆที่เขามีความสามารถมาก พิสูจน์ได้จาก Highway แต่ใน Sarbjit นี้ยิ่งเห็นชัดเจนว่าความสามารถของเขามันแถวหน้าชัดๆเลย เริ่มแรกจากที่รับบทชาวนาชาวบ้าน เขาก็เป็นได้อย่างแนบเนียนสมจริง ไม่เหลือคราบตัวร้ายเท่ๆหรือพระเอกเซ็กซี่คนเดิมเลย เป็นไอ้หนุ่มชาวนาหน้าหนวดจริงๆ

Randeep before&after
                                                                                                                                                     Source

แค่นั้นยังไม่พอ เขายังต้องลดน้ำหนักอย่างมากเพื่อให้เหมาะสมกับฉากติดคุกด้วย ก่อนหน้านั้นเขาเพิ่งจบจากหนังอีกเรื่องไปที่รับบทเป็นนักมวยร่างบึ้ก แต่มาเรื่องนี้ต้องลดน้ำหนักลงมามากเป็น 20 กิโลกรัมภายในระยะเวลาไม่ถึงเดือนดี สุดยอดอะ ทำได้ยังไง เรื่องการแสดงนี่หายห่วงเลย บีบคั้นมาก เริ่มแรกจากบทชายชาวนาหน้าบ้านๆ ทะเล้นกับพี่ สวีทกับเมีย โดนจับ ถูกซ้อม ทรมาน ร่างกายผ่ายผอม ผมเผ้ารุงรัง ปากแตกระแหง มีแผลตามเนื้อตัว จากสภาพที่เห็นนี่ถ้าจอหนังส่งกลิ่นได้คงต้องดมยาดมไปดูไปแล้วอะ
 
Sarabjit in jail
                                                                                                                                                  Source

ยิ่งช่วงครึ่งท้ายของหนังซีนอารมณ์นี่ฮีจัดเต็ม ทั้งกับพี่สาวและเมีย แล้วก็ลูกๆอีก มีหลายฉากตอนเข้าไปเยี่ยมกันในคุกที่เรียกน้ำตาได้หลายถ้วยตวง เราร้องไห้แบบปล่อยโฮออกมาเลยนะ ไม่อายใคร ปล่อยน้ำตาไหลพรากๆแบบไม่แคร์ว่าจะหยุดตอนไหน ตั้งแต่ดูหนังมาร้องไห้มากที่สุดก็กับ Sarbjit นี่แหละ

Randeep-in-Sarbjit
                                                                                                                         Source

และเราจะได้เห็นพัฒนาการทางอารมณ์ที่สวิงไปมาของตัว Sarabjit ได้เยอะมาก บางครั้งเขาก็หวาดกลัวและลนลาน บางครั้งเขาก็ดูมีความหวังที่จะได้รับการปล่อยตัว บางครั้งก็ออกแนวปลงอย่างคนโลกสวย บอกให้พี่สาวไปช่วยคนอื่นๆที่ตกที่นั่งเดียวกับตนบ้าง แต่บางครั้งก็หดหู่หมดอาลัยตายอยากกับชีวิตซะอย่างงั้น Randeep เก็บรายละเอียดทางอารมณ์ของตัวละครที่มันสวิงไปมาได้ดีมาก แม้กระทั่งการติดคุกนานๆแล้วมีคนเปิดหน้าต่างประตูให้แสงลอดเข้ามาแยงตาที เขาก็ทำสมจริงมากจนสะพรึง เหมือนไม่ได้แสดง เหมือนเขาไปแอบถ่ายมา ถ้าเราเปรียบการแสดงของแอชเหมือนเทพีในภาคเกรี้ยวกราด การแสดงของ Randeep ก็เหมือนเทพบุตรที่แสนอ่อนไหวและเจ้าน้ำตา เล่นซะขนาดนี้ถ้าไม่ได้นำชายนำหญิงนี่มีเคืองนะพูดเลย

Sarbjit-Movie
                                                                                                                         Source

ทีมนักแสดงคนอื่นๆก็ดีงามไม่แพ้กัน ทั้ง Richa Chadda ที่เล่นเป็นเมียผู้ทุกข์ตรมได้อย่างไม่มากไม่น้อย ที่สำคัญเลยรูปหน้าเธอเหมือนกับเมียตัวจริงของ Sarabjit Singh ด้วยสิ เด็กที่เล่นเป็นลูกสาวในช่วงโตก็เล่นดี คุณพ่อแก่ๆแม้จะบทไม่ได้เยอะมากก็เล่นดี คุณพี่เขยก็ไม่เลว คุณทนายทั้งคนใหม่คนเก่าก็สมบทบาทมาก กล้าพูดเต็มปากแคสติ้งทั้งคณะล้วนดีงาม หาที่ติอะไรไม่ได้เลยให้ตาย ขอดื่มคารวะเป็นจอกที่สาม

อีกอย่างที่ต้องอวยคือ score ประกอบหนัง เร้าอารมณ์ได้อย่างถูกจังหวะมาก เริ่มเรื่องมามีเพลงที่สื่อถึงความเป็นประเทศอินเดีย ยิ่งใหญ่และสวยสดงดงาม ฉากเศร้าๆพีคๆนี่ก็ขยี้หัวใจกันคามือ เมโลดี้มันกรีดลึกไปกับความโศกเศร้าของชะตากรรมเบื้องหน้าเรามาก ทุกอย่างถูกใส่ลงมาถูกจังหวะและลงตัวไปหมด มีเพลงเต้นหนึ่งเพลงสำหรับใครที่อาจจะยังอยากดูการเต้นอยู่ มันมาในฉากงานหมั้นของพี่สาวตั้งกะต้นๆเรื่อง ในฉากนี้เราจะได้เห็น Randeep ในมาดที่ไม่คุ้นตาอย่างแรง ออกมาเต้นส่ายก้นดุ๊กดิ๊กๆหน้าหนวด โอ๊ยย มันเขี้ยวมาก เราจำได้ว่าเท่าที่เคยดูหนังฮีมาเจอเต้นแค่สองหรือสามเรื่องเอง แต่ Sarbjit นี่ฮีเต้นสะบัดที่สุดละ น่ารักไปอีกแบบ ส่วนแอชเธอก็เต้นได้ดีงามของเธออยู่แล้ว ไม่มีอะไรน่าแปลกใจ Richa ก็ทำได้ดีพอตัวกับเพลงเต้นนี้ พวกเพลงช้ามีอีกจำนวนนึง จำไม่ได้ว่าเท่าไหร่แน่ แต่ก็ออกแนวมิวสิควิดิโอนี่แหละ ดูเพลินๆ ปูเนื้อเรื่องกันไป ไม่ได้เป็นเพลงที่ขัดจังหวะจนเหมือนเป็นส่วนเกิน

Dalbir Kaur
                                                                                                                         Source

ไปดูเหอะ พูดจริงๆ เป็นการจ่ายเงิน 350 บาทเพื่อเข้าไปนั่งร้องไห้ที่โคตรคุ้มนะบอกเลย ไปลิ้มรสความโศกเศร้า ความกดดัน ความคับแค้นใจ ที่เกิดขึ้นเมื่อเราพบเห็นคนที่ได้รับความอยุติธรรม ได้เห็นความหาญกล้าของผู้หญิงตัวเล็กๆ ได้เสพย์งานแอ็คติ้งดีๆ ถือว่าคุ้มมากสำหรับเงินเท่านี้

จอกสุดท้ายเราขอคารวะให้กับผู้คนที่หาญกล้ายืนหยัดต่อสู้กับความอยุติธรรมและเพื่ออิสรภาพ


 


Thursday, 24 March 2016

Highway

ติดตามหนังอินเดียมาก็นานแต่เพิ่งจะพบกับหนังแนว road movie ที่ทำให้เรารักได้มากขนาดนี้ จริงๆก็ตั้งแต่สมัยดูหนังฝรั่งแล้วแหละ มีหนัง road movie หลายเรื่องมากที่ผ่านตาแต่ก็ไม่ได้ทำให้เราติดใจเท่าไหร่ ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าจะมาแจ็คพ็อตเอาที่หนังอินเดียอย่าง Highway นี่

Highway
                                                           Source

Highway แปลว่าทางหลวงและเรื่องราวทั้งหมดของหนังก็เริ่มต้นจากทางหลวงแห่งหนึ่ง เนื้อเรื่องเริ่มที่ Veera หญิงสาวลูกนายตำรวจใหญ่ที่กำลังจะกลายเป็นเจ้าสาวในอีกวันสองวันได้โทรนัดกับว่าที่เจ้าบ่าวของเธอให้ขับรถมาหาที่บ้าน จากนั้นพากันออกไปขับรถเล่นกินลม ขับรถกันอยู่สักพัก ว่าที่เจ้าบ่าวเห็นว่าสมควรแก่เวลากลับแล้ว แต่ Veera ยังไม่อยากกลับบ้าน เธอต่อรองขอให้เขาขับไปตรงทางหลวงข้างหน้าอีกนิด ซึ่งเขาก็ตกลงอย่างว่าง่ายพร้อมกับบอกว่าพอขับจนถึงจุดกลับรถแล้วก็จะแวะเติมน้ำมันก่อน จากนั้นจะพาไปส่งที่บ้านเลย ในระหว่างที่แวะจอดเติมน้ำมันที่ปั๊มร้างๆนั้นเอง ก็มีคณะโจรนำทีมโดย Mahabir ออกมาปล้นมินิมาร์ทในปั๊ม และลากเอา Veera ที่เดินลงมาจากรถเพื่อยืดเส้นยืดสายเอาไปเป็นตัวประกัน ฮีลากแบบถูลู่ถูกังขึ้นรถกระบะไปด้วยเลย โดยที่อิตาว่าที่เจ้าบ่าวได้แต่ยืนมองตามตาปริบๆเพราะทำอะไรไม่ได้

Randeep as Mahabir
                                                                                          Source

Mahabir เป็นโจรที่มีบุคลิกเงียบๆ ไม่โหวกเหวกโวยวาย ดูโหดแต่นิ่ง เขาพา Veera ติดตามไปกับเขาและแก๊งค์ เดินทางด้วยรถบรรทุกไปในหลายๆที่เพื่อหลบหนี โดยที่ตั้งใจว่าจะเอาเธอเป็นตัวประกันเพื่อเรียกค่าไถ่จากครอบครัวของเธอ แน่ละ เขาไม่รู้ว่าเธอคือลูกสาวตำรวจใหญ่ ระยะเวลาของการเดินทางได้ทำลายกำแพงระหว่าง Mahabir กับ Veera ลงทีละน้อย นิสัยช่างพูดช่างคุยของ Veera ในตอนแรกอาจจะทำให้ Mahabir นึกรำคาญอยู่บ้าง แต่ด้วยระยะเวลาที่ผ่านไปเรื่อยๆเขาก็เริ่มชินกับมัน ส่วน Veera เองก็กลับรู้สึกสบายใจอย่างน่าประหลาด ไม่ได้รู้สึกเหมือนตัวเองตกระกำลำบากในฐานะตัวประกันสักนิด มิหนำซ้ำเธอยังกล้าเล่าความลับดำมืดของชีวิตที่เป็นเหมือนตราบาปให้เขาฟังอีก

Veera and Mahabir
                                                                                          Source

ความลับของ Veera ก็คือเธอถูกญาติผู้ใหญ่ในครอบครัวล่วงละเมิดทางเพศมาตั้งแต่ยังเด็ก เมื่อเรื่องแดงขึ้นคนในครอบครัวแม้แต่พ่อแม่ของเธอกลับไม่ทำอะไรเลย ซุกปัญหาไว้ใต้พรมซะอย่างงั้น ไม่มีการลงโทษชายแก่ตัณหากลับคนนั้น มีแต่บอกให้เธอลืมฝันร้ายครั้งก่อนไปซะและมีความสุขกับชีวิตดี๊ดีของการเป็นลูกสาวนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ เฮ้ย มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ สิ่งนี้ยังคงมีในทุกสังคมจากทั่วทุกประเทศ เราเชื่ออย่างงั้นนะ แต่ไม่มีใครที่จะปลงใจกับความหน้าบางแล้วออกมาป่าวประกาศถึงความชั่วร้ายของผู้ชายตัณหากลับในครอบครัวตัวเอง ในเรื่องไม่ได้บอกไว้ว่า Veera มีอายุเท่าไหร่ แต่เราเชื่อว่าเธอต้องทนกับความรู้สึกบัดซบอันนี้อย่างน้อยๆ 15 ปีแน่นอน และเมื่อเธอมาเจอคนที่สามารถที่จะรับฟังเธออย่างนิ่งๆ ไม่ซักถาม ไม่หืออือซะจนบางทีเหมือนไม่สนใจด้วยซ้ำ เธอจึงเลือกที่จะระบายความอัดอั้นออกมาอย่างหมดเปลือก และจุดนั้นเองที่เธอปล่อยโอพร้อมโผเข้ากอดเขา ทำให้เราได้เห็นมุมอ่อนโยนของ Mahabir เป็นครั้งแรก มันเป็นแววตาที่มีความรู้สึกเห็นอกเห็นใจในชะตากรรมอันบัดซบของผู้หญิงคนนึงที่เขาเพิ่งรู้จัก มันเป็นเรื่องที่ผ่านมาแล้ว เขาช่วยอะไรไม่ได้มากไปกว่าการรับฟังเธอระบายอย่างโหยไห้ และเหตุการณ์นี้มันก็ทำให้เราได้เข้าใจว่าทำไม Veera ถึงดูมีความสุขนักแม้จะตกที่นั่งตัวประกันอย่างนี้ เพราะชีวิตที่รอนแรมไปบนรถบรรทุกกับ Mahabir นั้นเป็นชีวิตที่มีไม่อดีตอันน่าบัดซบตามมาหลอกหลอนนี่เอง ทุกที่ที่เธอไปเต็มไปด้วยช่วงเวลาที่เธอสามารถเป็นตัวของเองอย่างมีอิสระได้เต็มที่ บวกกับบรรยากาศดีๆตามรายทางที่ไป คนดูอย่างเราๆอยากให้ทุกอย่างมันดำเนินต่อไปแบบนี้ไม่มีจุดจบ Veera ไม่ต้องกลับบ้านไปแต่งงาน ส่วน Mahabir ก็ไม่ต้องออกปล้นหรือทำเลวอะไรต่อไปอีก

Alia as Veera
                                                                                          Source

มาถึงตรงนี้เราต้องชม Alia Bhatt กับบทบาทที่โตขึ้นเลยนะ ในหนังเรื่องแรกที่เธอเปิดตัวอย่าง Student of the Year ดูเป็นหนังวัยรุ่นใสๆไม่มีอะไรมาก เหมือนไม่ได้แสดงฝีมืออะไรเท่าไหร่ เป็นนางเอกหน้าสวยประดับหนังเท่านั้นเอง แต่กับ Highway นี่เรียกได้ว่าตัวละครมีการพัฒนาสูงมาก ซับซ้อน ต้องเจอเรื่องราวแย่ๆมากมาย เป็นการพิสูจน์ฝีมือของเธอได้ดีเชียวแหละ จากตอนแรกที่ได้ดู SOTY เราก็คิดว่านางเอกคนนี้หน้าแปลกๆนะ ไม่แขก ไม่ฝรั่ง แถมยังดูแหยๆพิกล ฝีมือก็งั้นๆ ถึงไม่ห่วยแตกแต่ก็ไม่ได้ดีเด่อะไรมากมาย มาดู Highway นี่ต้องถอนคำพูดเลยละ เธอทำให้เราเชื่อว่าเธอคือ Veera จริงๆ ทั้งด้วยอายุ ด้วยบุคลิก และเรื่องราวในเรื่องที่ต้องเผชิญ เราคิดว่าคงไม่มีใครเหมาะกับบทนี้มากไปกว่าเธอแล้วจริงๆ คงต้องขอบคุณ Imtiaz Ali ผู้กำกับด้วยที่คงจะเคี่ยวงานจนออกมาได้ดีขนาดนี้

Veera and Mahabir
                                                                                          Source

พระเอกในคราบผู้ร้ายเองก็มีเสน่ห์เป็นที่สุด ก่อนหน้านี้เรารู้จัก Randeep Hooda มาบ้างนะ คุ้นเคยว่าเล่นหนังเป็นตัวร้าย ถ้าเป็นพระเอกก็ออกแนวบู๊ๆหน่อยและมักได้นัวเนียสาวทั้งเรื่อง แต่กับเรื่องนี้มันมีความดราม่าในคาแร็กเตอร์อยู่มาก มีความลึกกว่าเก่า ได้เห็นมุมอ่อนโยนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ลุคร้ายๆของโจร ทำเอาเราหลงเสน่ห์ไปเลยแหละ จากที่ดู Highway เรื่องเดียวทำเอาเราต้องไปกว้านหาหนังที่ฮีแสดงมาดูทุกเรื่อง (ดูแล้วก็แอบน้อยอกน้อยใจที่ฮีน่าจะดังได้กว่านี้อีกมากๆ) แต่เรื่องที่ดูแล้วชอบที่สุดก็ยังคงเป็น Highway อยู่ดี Mahabir เป็นโจรที่มีเสน่ห์มากจริงๆ ถ้าเป็นเราโดนจับไปแบบนั้นมั่งก็คงไม่อยากกลับเหมือนกัน เจ้าบ่งเจ้าบ่าวลืมหมด

Veera
                                                                                          Source

อีกจุดที่เราชอบคืองานเพลงประกอบที่ได้โพรดิวเซอร์ชื่อดังอย่าง A.R. Rahman มาทำให้ (สำหรับคนที่ไม่รู้จัก เขาคนนี้ที่ทำให้ Jai Ho เพลงประกอบ Slumdog Millionaire ดังเป็นพลุแตกมาแล้ว) เพลงทั้งหมดเข้ากับบรรยากาศของเรื่องและวิวทิวทัศน์มาก ดูเพลินที่สุด สำหรับคนที่ไม่ชอบฉากเต้นเพลงเต้นในหนังอินเดียก็สามารถดูได้แบบไม่รำคาญเลย

Veera and Mahabir
                                                                                          Source

ยิ่งนานวันที่เดินทางด้วยกันบนรถบรรทุกก็เหมือนยิ่งทำให้ Veera กับ Mahabir ผูกพันกันมากขึ้น พร้อมๆกันกับที่เราได้รับรู้ความเป็นมาเป็นไปของเขามากขึ้นด้วย Mahabir เหมือนคนที่ตกกระไดพลอยโจนจนต้องมาเป็นโจรแบบทุกวันนี้ เหมือนขึ้นหลังเสือแล้วลงไม่ได้ ต้องขี่ต่อไปให้สุดทาง เขามีแม่ที่เขารักมาก แต่ก็ไม่ได้กลับไปเจอแม่นานแล้ว ทั้งรักทั้งคิดถึง แต่ก็ไม่กล้าบากหน้ากลับไปทั้งๆที่เป็นคนร้ายแบบนี้ Veera ได้ยินแบบนั้นก็สงสาร ตั้งใจว่าพอเรียกค่าไถ่ได้แล้วจะพาเขากลับบ้านไปหาแม่ เอาเงินก้อนนั้นไปตั้งตัวและเลิกเป็นโจรซะ อาการที่ Veera เป็นตอนนี้อาจจะตรงกับสิ่งที่เรียกกันว่า Stockholm Syndrome มันคืออาการของคนที่เป็นตัวประกันหรือเชลยเกิดมีความรู้สึกเห็นใจคนร้ายหลังจากที่ต้องใช้เวลาอยู่ด้วยกันพักหนึ่ง และอาจจะลงเอยด้วยการแสดงออกปกป้องคนร้ายหรือกลายเป็นพวกเดียวกันไปในที่สุด โดยที่ทั้งหมดไม่ได้เกิดจากการข่มขู่หรือทำร้ายอะไรเลย มองเผินๆอาจจะเป็นอย่างนั้น แต่สำหรับเราคิดว่าคงไม่ใช่ Veera รู้สึกไว้ใจที่จะบอกความลับของตัวเองให้กับ Mahabir ฟัง เธออยากให้เขาเลิกทำสิ่งไม่ดีและกลับตัวกลับใจซะใหม่ กลับบ้านไปหาแม่ ไปเป็นลูกที่น่ารักคนเดิมของแม่ ในตอนที่ทั้งคู่เดินทางไปถึงภูเขาอะไรสักอย่างแล้วพบกันบ้านบนเขา เธอดูแลเขา หุงหาอาหาร พยายามทำทั้งๆที่เป็นคุณหนู ชีวิตเคยมีแต่คนทำให้ตลอด แต่เธอกลับเต็มใจที่จะบริการเขา ห่มผ้าให้ด้วย Veera ดีและน่ารักกับเขามากซะจน Mahabir อดสูใจว่าตัวเองไม่ควรได้รับสิ่งดีๆแบบนี้จากเธอหรือจากใครทั้งนั้น แม้กระทั่งตอนที่ครอบครัวของเธอตามมาเจอในที่สุด ทุกๆคนก็ยังคิดว่าสิ่งที่เธอเป็นมันคือ Stockholm Syndrome แน่นอน แต่ไม่รู้สินะ จากสิ่งที่เธอเป็นและทำทั้งหมดในตลอดช่วงเวลาที่เธออยู่กับเขา ... เราเรียกสิ่งนั้นว่าความรักว่ะ